Cukier kokosowy – remedium czy zagrożenie?

1
Cukier kokosowy – remedium czy zagrożenie?
3.00 avg. rating (65% score) - 1 vote

Cukier kokosowy- zdrowszy od tradycyjnego?

Palmie kokosowej zawdzięczamy szeroki wachlarz produktów – od wody kokosowej, przez popularne w deserach wiórki kokosowe po olej kokosowy, który jest jednym z najlepszych tłuszczy do smażenia oraz wykazuje się wyjątkowymi właściwościami pielęgnacyjnymi  dla skóry i włosów. Mniej znanym, aczkolwiek zyskującym na popularności jest cukier kokosowy, nazywany potocznie „cukrem z witaminami” lub „cukrem dla diabetyków”. Pozyskiwany jest on z nektaru z kwiatów palmy kokosowej, który ma konsystencję podobną do miodu. Po procesie suszenia powstaje z niego właśnie cukier kokosowy. Znany jest też pod nazwą cukier palmy kokosowej czy cukier z pąków kwiatów palmy kokosowej/kokosa. Z kolei cukier palmowy może pochodzić z innej palmy niż kokosowa i może być innym produktem.

Zawiera ilości śladowe witamin i minerałów. Dzięki temu wskazywany jest jako lepszy dla naszych jelit niż tradycyjny cukier. Jest też często zalecany jako słodzik dla diabetyków. Przy smaku zbliżonym do brązowego cukru, cukier i nektar kokosowy zyskują na popularności jako uniwersalny słodzik do kawy czy herbaty, aż po ciasta i zdrowe desery.

Cukier kokosowy – idealny słodzik dla diabetyków?

Cukier i nektar kokosowy zawierają inulinę. Jest to polisacharyd, który spowalnia absorpcję glukozy. Badanie przeprowadzone przez Wydział Biochemii i Dietoterapii w Uniwersytecie Nauk Medycznych Tabiz wskazuje, że u kobiet chorych na cukrzycę typu II inulina obniżała poziom insuliny i oksydantów w organizmie przy jednoczesnym obniżeniu markera stresu oksydacyjnego.

Cukier kokosowy posiada też niższy indeks glikemiczny niż biały cukier rafinowany. Niestety wskaźnik GI (Glycemic Index) nie powinien mieć zastosowania w tym przypadku, ponieważ nie mierzy fruktozy, która stanowi główny składnik cukru kokosowego. Wysoka zawartość fruktozy obniża GI, ponieważ organizm ludzki nie potrafi przetworzyć jej natychmiast na glukozę.

Zła informacja – cukier kokosowy to po prostu cukier: 50% glukozy, 50% fruktozy. Biorąc to pod uwagę nie różni się niczym od cukru stołowego, a nawet od znienawidzonego syropu glukozowo-fuktozowego.

Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne zaznacza jednak, że o ile cukier kokosowy może być stosowany jako słodzik w planach dietetycznych dla diabetyków, to należy pamiętać, że nadal pozostaje bardzo kaloryczny i powinien być stosowany z umiarem- tak jak tradycyjny cukier.

Cukier kokosowy a dieta paleo

Jeżeli jesteś na diecie Paleo, cukier kokosowy ze względu na swoje walory może być wyborem, który będzie kompromisem między potrzebą słodzenia a jedzeniem w zgodzie z zasadami diety Paleo. Jak mogą wskazywać badania „nasi przodkowe pozyskiwali z diety ok 35% energii pochodzącej z tłuszczy, 35% z węglowodanów i 30% z białek”. Cukier kokosowy oczywiście znajduje się w kategorii węglowodanów, jednak z pewnością mniej pożądanych niż te np. w postaci warzyw.  Dla osób przestrzegających restrykcyjnie zasad tej diety nadal jest to produkt wysoko przetworzony, tak więc nie stosowany w tym stylu odżywiania. Oczywiście można także uznać, że nektar z kwiatu kokosowego jako produkt mniej przetworzony może być bliżej świata Paleo, ale… słodzik pozostaje nadal słodzikiem.

Wartości odżywcze cukru z palmy kokosowej

Cukier kokosowy zawiera w małych ilościach witaminę C, żelazo, cynk, potas, niektóre średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, antyoksydanty i polifenole i inulinę. Wg Food and Nutrition Research Institue (FNRI) zawartość żelaza i cynku w cukrze kokosowym jest dwa razy większa i niż w tradycyjnym białym cukrze. Według FNRI w cukrze tym zawarta jest także niewielka zawartość fitoskładników takich jak polifenole, flawonoidy i antocyjany. Mają one szeroki wachlarz właściwości prozdrowotnych- działają przeciwzapalne, redukują poziom cukru we krwi, obniżają poziom złego cholesterolu.

American Cancer Society zaleca stosowanie w codziennej diecie przeciwnowotworowej urozmaiconych pokarmów zawierających tego typu fitoskładniki jako lepsze rozwiązanie w stosunku do suplementów.

Wcześniej wspomniana inulina, którą zawiera cukier kokosowy posiada zdolność do stymulowania wzrostu bakterii probiotycznych w układzie pokarmowym, które wzmacniają nasz układ odpornościowy. Objawami zaburzenia tej równowagi mogą być biegunki, wzdęcia czy zapalenie jelita grubego. Tego typu bifidiobakterie także wspierają regenerację flory bakteryjnej na przykład po antybiotykoterapii czy chemioterapii.

Podsumowując – czy cukier kokosowy jest godny polecenia?

Zalety oleju kokosowego są szeroko znane i stosowany wręcz wszędzie- od wybielania zębów po poranną porcję zdrowych tłuszczy w bulletproof coffee.  Jego zalety są potwierdzane na każdym kroku. Jak jednak wygląda kwestia zdrowia i cukru? Z pewnością nie jest to kolejny superfood. Wiemy już, że cukier kokosowy zawiera śladowe ilości witamin i minerałów. Śladowe, to znaczy, że należałoby spożywać ogromne ilości cukru z palmy kokosowej by uzyskać odpowiednie dawki witamin czy mikroelementów. Należy pamiętać, że cukier kokosowy nadal pozostaje cukrem i powinien być stowany z umiarem. Nadmiar spożywanego cukru  przekształcany jest w tłuszcz, co prowadzi do nadwagi, poza tym obciąża wątrobę, zaburza gospodarkę hormonalną, prowadzi do stanów zapalnych w organizmie, a także zwiększa ryzyko zachorowania na choroby układu krążenia i silnie uzależnia.

Cukier kokosowy nie jest kolejnym produktem z grupy „superfood”. Może być po prostu stosowany jako „mniejsze zło” w stosunku to białego cukru. Produktami o znacznie niższym indeksie glikemicznym i zdecydowanie bezpieczniejszymi są stewią i ksylitol.

M.Ziemiński

3.00 avg. rating (65% score) - 1 vote